hayatı anlamak...

yazmaya basladıgımda cok genctim...sadece yazıyor karalıyor siliyordum...bazen yazdıklarımı atıyor bazende saklıyordum...aradan gecen süre kimilerine göre uzun kimilerine kısa...dile kolay 5 yılı doldurmusum.yazılarıma anılarımı fikirlerimi hatta kendimi saklamısım.kaldıki onlar benim hayat hikayemin aynası.sıkılmısım karalamısım sevmişim yazmısım.kızdıgımda bile onlarda buldum rahatlamayı...Simdi napıyorum sadece içimdeki yazma tutkusunu bastırmak istiyorum..Anlayamıyorum nerden geliyor bu yazma tutkusu.. neden hiç bitmiyor... Meslek olarak gazeteciligi hiç düşünmememe ragmen yazmak gelliyor her konuda.. hayatı irdelemek.. insanlara fikirler iletmek...birseyler söylemek paylaşmak..zaten hepsi gazetecilik değil mi?adam öldüreni yazmakda kacakcıyı ortaya cıkarmak, dogruyu bulmaya yardımcı olmak sanat söyleşilerini isanlarla paylaşmak onların gelişmesine dogruyu bulmasına gayret etmek....ilk sınavlarımın bitmeye basladıgı su günlerde düşünüyorum hayatı irdeliyorum( bazılarının korkarak yapmaktan cekindigi seyleri yapıyorum...) isteyerek geldigim bi bölümde okuyorum mutluyum..gecmişim basarılı bi ögrencilikle dolu olsada... neden burdayım diye sorguluyorum.. biliyorum hayattta alınan karardan hiçbir zaman pişman olunmamalı ama ya benim durumum...sadece etrafımdakilerle karsılastırınca ( kıskanclıktan deil amacım farklılıgı belirtmek) onların bana göre ne kadar hırslı olduklarını hırslarından gözlerinin bazı zamanlarda hiçbirsey görmediğini...yasıyoruz diyip aslında bir bir kuklanın kollarını bacaklarını oluşturduklarını ve hayatın o kolları bacakları istedigi gibi oynadıgını... hicbirinin bi karsı koymadıgını ben görüyorum...gerci ben görüyorum hayat kimlerle oynuyor..ben sen bizler.. ama birazcık durup düşünmemiz lazım bazen.. neden biz neden böyle..hayatımızı elimize alıp onun tadını cıkarmak için en güzel zamanlar bence...kendimi buna alıştırmaya calışıyorum..basta sınavlarla girdim konuyaa.. ve simdi de düşük ola her sınavı hayatı yasamaaya baglıyorum...tabi hayatı yaşamakda göreceli.. Ama ben tad alarak yapıyoru yaptıklarımı bazı seyleri feda ederekten...Bilmem haberiniz var mı bende gelecek korkusu yasıyorum...Ama hiçbirimizin yarına cıkacagı belli deilken neden simdiyi doya doya yasamak varken gelecek için kasıyorum...insanları düşünmeye cagırıyorum...sadece anlık düşünmeler..iyi düşünmeler